Harma de Pont – Wie ik ben en wat ik doe…

De hardheid van beton combineren met zachte materialen. Het idee ontstond op een bijzonder moment in mijn leven. Tijdens een zware depressie leerde ik mezelf echt goed kennen. De zwaarte van mijn gemoedstoestand trok mij richting de zwaarte van beton. Beton staat voor moedeloosheid, soliditeit, overleven en… geborgenheid. Zeker als je beton combineert met andere, zachte materialen. Beton is voor mij dé ideale basis.

Verlangen. Mijn werk is een uiting van verlangen. Een verlangen naar voorspoed, stabiliteit, zekerheid en voorspelbaarheid aan de ene kant en avontuur, drama, creativiteit en toeval aan de andere kant. Het contrast resulteert in een voortdurende tweestrijd. Een strijd die ik alleen kan winnen door de strijd te laten zien. Dynamisch en in de meest pure vorm die in mij opkomt.

Kracht. De kracht haal ik uit de drang om een idee volledig uit te werken. Het begint met een gevoel, een gevoel dat verlangt naar vrijheid. Een gevoel dat ik alleen kan visualiseren met beeld.  Ik denk, schets en schrijf over vormen. Dat is de eerste stap. Dan begint het vormgeven. Tijdens het proces ben ik ook aan het vervormen. Uiteindelijk ontstaat iets unieks. Ik ga net zo lang door totdat het is wat het moet zijn. Een idee ontvouwt zich op geheel eigen wijze. Het proces is ondergeschikt aan de uitkomst. Uiteindelijk is het idee van mij, maar is het beeld van iedereen. Daar put ik kracht uit. Mensen zien erin wat zij willen zien. Geheel vrijblijvend en heel eenvoudig. Voor mijzelf is elk werk een bevrijding en een beloning, het beste van twee werelden. Daar doe ik het voor. 

Contrast. Het spanningsveld tussen verdriet en geluk staat centraal in mijn werk. Kunst en leven zijn voor mij een eenheid. Gelukkige gebeurtenissen beleef ik, de ongelukkige benut ik optimaal.

Inspiratie. Die haal ik uit alles. Overal om mij heen zie ik en ervaar ik. Ik bewonder het werk van Louise Bourgeois en Berlinde De Bruyckere. Tegelijkertijd komt de inspiratie voor een groot deel uit mezelf. Het is nauwelijks onder woorden te brengen.

24 uur per dag. Ik ben altijd zoekende. Altijd investeren in nieuwe manieren om ideeën, vormen, materialen en gevoelens samen te laten smelten in een beleving. Dé beleving. De laatste tijd probeer ik de harde en zachte materialen nader tot elkaar te laten komen, door te breien met plastic en dit vervolgens in te smeren met beton of gebreid werk van wol in te smeren met gietklei. Hierdoor krijg je een object, dat staat  en ruimte inneemt en toch  de kenmerken van een gebreid  produkt  heeft. Ik ben altijd bezig om de kern van de gedachte bloot te leggen. Ieder haalt uit mijn werk wat men er in wil zien, voelen of beleven. Het wordt steeds abstracter, steeds minimalistischer.

Levend beton. Beton is grijs, grauw en koud. Ik geef het een organisch karakter. Het is geweldig materiaal om mee te werken. Ik creëer leven uit iets onwrikbaars. Het is stevig en soms toch heel fragiel. Van beton gieten tot beton boetseren, ik geniet intens en probeer het genieten te vertalen naar iets wat groter is dan alleen mijn plezier.

Alledaags en toch uniek. Van gebreide lappen tot een plastic afdekzeil uit de doe-het-zelfzaak: regelmatig ontdek ik nieuwe manieren om te maken wat gemaakt moet worden. Met de meest alledaagse materialen geef ik mijn ideeën vorm.

Doorgaan. Uiteindelijk moet de uitwerking wel af zijn. Dagen, weken of maanden. Het maakt niet uit hoe lang het duurt. Het moet af. Ik ga door. Altijd. Dit is wie ik ben en wat ik doe.